Geleende Roem

Het oude huis is omgetoverd tot mijn nieuwe thuis. Nou ja, getoverd. Daar is anderhalf jaar noeste arbeid aan vooraf gegaan. Grotendeels door de vaklui die door de aannemer naar binnen werden geloodst maar toch mag mijn rol als schilder, voorman, koffiedame en aandrager van nog betere verbouwideeën niet onderschat worden. Toen een paar maanden terug de woonkamer zo goed als klaar was, werd het tijd voor een nieuwe bank. Het oude exemplaar voldeed al sinds de aanschaf niet aan mijn eisen. Een beetje rechtop zitten was onmogelijk, je kon er alleen maar op liggen. Ook prima, maar daar heb ik een bed voor. Weg met dat ding dus. Makkelijker gezegd dan gedaan want hij was nogal groot. Daarom kwam ik op het idee om de bank op marktplaats.nl te zetten zodat ik er in ieder geval niet meer mee hoefde te slepen. Zo gezegd zo gedaan en al een dag later reageerde een aardige mevrouw uit Rotterdam. We kletsten wat over Bergen, mijn werk als schrijver voor de damesbladen, de verbouwing en de kinderen. Haar opmerking, 'Ja, ik ken jouw stukjes wel', klonk me weliswaar wat onwaarschijnlijk in de oren maar dat vergat ik en het praatje werd afgesloten met een afspraak voor de volgende dag. Twee mannen met een bestelbus parkeren voor de deur en bijna giechelend komen ze het huis binnen. Ik bespeur een raar sfeertje. Ze bekijken me van top tot teen, maken complimenten over mijn uiterlijk, lachen veel en vooral schaapachtig en komen op mij nogal 'Star Struck' over. Ze inspecteren de bank en maken grapjes over het waarschijnlijk nog veel grotere exemplaar dat ik ongetwijfeld besteld heb. 'Ja, want jouw boeken verkopen toch zo goed?' Huh?? Mijn boeken? Ik heb helemaal geen boeken geschreven.'Ik schrijf artikelen voor de Margriet, Top Santé en nog wat bladen.' 'Toch ook voor de Linda', vraagt er een. 'En voor VT-wonen?' Ik snap er niets meer van tot de andere man nadrukkelijk informeert hoe ik mijn 'Nieuwe Buren' vind. Het kwartje valt; columns schrijven over verbouwingen, wonen in Bergen, rond de veertig, een voornaam met een S........ik was tien minuten Saskia Noort.

Eerder geplaatst in Flessenpost 2007

Hot Hammam

Ik lig in een donkere, natte, warme ruimte op een soort marmeren altaar terwijl de donkere gespierde man, gekleed in niet meer dan een omslagdoek, zich overgiet met water. Het geplens echoot in de catacombeachtige ruimte. Volledig bewust van mijn bijna helemaal blote lichaam lig ik te wachten en voel vooral de aanwezigheid van een halfnaakte man die alles behalve mijn echtgenoot is. Ik sluit mijn ogen en wacht af wat hij met me gaat doen. Het water dat hij met een koperen bakje over me heen giet is warm en ik houd mijn ogen maar dicht om niet te verraden dat ik dit spannend vind. Hij wast me met zeep en zachtheid. Ik verwar het in mijn totale ontspanning bijna met tederheid. Zijn handen glijden soepel over mijn benen en buik. Hij masseert al wassend mijn handen, armen en schouders. 'you turn please' Nu glijden zijn handen van mijn nek naar mijn billen. Alles is glad, zacht en warm. Ik ruik de rozenzeep en het wassen en kneden gaat onverminderd door. Het is opwindend. Ik voel iedere vezel in mijn lichaam en het feit dat hij mijn borsten niet aanraakt maakt het nog spannender. Ik ben me meer dan bewust van andermans handen. Ik begrijp ineens waarom vrouwen verliefd worden op de inheemse masseur........... Gelukkig stinkt de mijne enorm naar knoflook en is de betovering weg als ik mijn ogen open. Maar pfff, dat was hot.

Sapperdeflap

Nooit geweten dat je zoveel kunt bewegen zonder dat je eet. Ik ben nu sinds zondag in Turkije en heb vanaf zaterdagavond dus niets meer gegeten. Om zeven uur 's ochtends gaan we anderhalf uur bergen bewandelen. Op dag één heb ik me nog over laten halen om met van die Nordicwalking palen aan de haal te gaan maar dat heb ik vanmorgen toch echt achterwege gelaten. Wat een geeikel met die stokken. Het ziet er niet uit ook trouwens. Dat laat ik fijn over aan de andere deelnemers van fatkamp. Bij terugkomst in het hotel drinken we een half glaasje citroensap met water, daarna een groter glas versgeperst fruitsap. Na het 'ontbijt' start de stevige workout die gegeven wordt door de potigste turkse die je ooit gezien hebt. Ze is lief hoor, daar niet van, maar het lijkt wel een oostblokker die naar de olympische spelen gaat. Lekker fanatiek trainen dus en af en toe valt er een 'fattie' om. De turbolunch om half twaalf bestaat uit een thermosflesje tomaat en komkommersap. Vandaag hebben we tussen de middag in het zonnetje gelegen want die is gelukkig gaan schijnen. Niet eten én regen is echt armoe als je 'op vakantie bent'. Na de powernap weer de sportkleren aan voor een stevige BBB sessie gevolgd door een meditatietraining. Het is nu kwart voor vijf en ik zou wel weer kunnen slapen. Maar om half zeven serveren ze de 'overheerlijke' avondjuice; Broccoli/wortel/komkommer. Ik ga dit gewoon volhouden en ik heb ook niet echt honger maar Inshallah, ik zou een moord doen voor een lekkere kebab. Of een crackertje is ook goed...........

Holmoment

Holmoment? Ja, een holmoment. Ik heb er regelmatig last van. Vooral in de zomer maar nu ook in de winter en lente. Op een of andere manier geeft altijd wel weer iemand mij een ruimschoots holmoment. Meestal op het strand, klungelend met een handdoekje maar vanmorgen was het weer raak. Ik verwisselde, zittend op mijn knieën, in de kleedkamer van de sportschool mijn schoenen. Aquajogging was net voorbij en de bejaarde dames keuvelden gezellig de kleedruimte in. Terwijl ik de laatste hand aan mijn veters legde, vielen de sportsloggies naast me op de grond. Ik keek op en ........waaaaah...vier blote konten op nog geen dertig centimeter afstand. Voorovergebogen, rommelden ze in hun sporttassen en vier sterren op leeftijd staarden me genadeloos aan. Dat is nou een holmoment.

Persreisje

Of ik voor de GIS op reis wil? Goh, wat heb ik daar lang over nagedacht. Welgeteld anderhalve seconde. 'Ja', brulde ik via de mail, 'natuurlijk wil ik op reis'. Al die interviewtjes in Heerenjezusveen en Abberkutterdam zijn hartstikke leuk maar dit meisje wil ook wel eens echt weg. Ik droomde mezelf al op een heerlijk strandbedje in een zonnig oord. Af en toe kom ik in beweging om een beetje yoga, reiki, massages en eventueel een beetje aquajoggen te doen. Een echte wellness reis, uitmate geschikt voor de Get in Shape en nog meer voor mij. Het wordt Turkije meldt de redactie. Droom droom, zwijmel zwijmel...naar de Hammam, sterke turkse handen die me masseren, dolma'tje hier, shish kebabje daar..tra lalala.' Oh ja Sabine, je gaat op DETOX-reis.' Dag kebab, dag dolma, dag vast voedsel whatsoever. Ik ga zeven dagen niet eten, om zes uur mijn bed uit om een berg op te rennen, krijg klisma's en minstens vier uur per dag stevige BenenBuikBillen training. Lach maar. (en stiekem vind ik het toch wel heel leuk, 7 dagen zonder man en kids met niets anders aan mijn hoofd dan de zuiverende kracht van de klisma)

Brain-o-suction

De stukken voor Beauty+ zijn ingeleverd en ik hoef me gelukkig even niet bezig te houden met alles wat er op ethetisch en cosmetisch gebied gecorrigeerd kan worden. Begrijp me niet verkeerd; ik vind het allemaal interessant maar na twee weken research en me volledig onderdompelen in info over de mogelijkheden om er nóg beter uit te zien, komt de scalpel, botox en filler mijn neus uit. Mijn persoonlijke conclusie is dat het er helemaal niet altijd beter uitziet. Gelukkig is de trend momenteel het 'ondercorrigeren'. Vrouwen beginnen het toch weer belangrijker te vinden om er natuurlijk uit te zien. De rimpels worden opgevuld maar niet met het strakke 'volle maan' effect zoals je een paar jaar geleden zag. Met stip op nummer één in de lijst van behandelingen staat trouwens de liposuctie. Lui vet wordt met een soort onderhuidse stofzuiger afgezogen. Voor de vrouwen die je hier ziet zou het geweldig zijn als er een brain-o-suction uitgevonden werd: Met een ingreep van tien minuutjes dat stukje hersens 'wegsuccen' dat voor alle onzekerheid zorgt en resulteerde in een monsterlijk lelijke versie van zichzelf.