Indien Plaats Beschikbaar

Wat verheugden wij ons op een backpack vakantie naar Costa Rica. We hadden alleen niet verwacht dat er zoveel andere toeristen vanuit Amsterdam naar San José wilden vliegen dus bleven we zondag 28 juni zonder pardon in de gate achter toen het vliegtuig bommetje vol de deuren sloot. 'Schijtgloeiende.....', dacht ik, terwijl ik op mijn lip beet om de rest van de scheldkanonnade te voorkomen. Bobbi's onderlip trilde en Noah barstte echt in tranen uit. Hij houdt sowieso niet van plotselinge veranderingen en kan nou eenmaal niet zo snel schakelen tussen wisselende plannen. De eerstvolgende mogelijkheid naar Costa Rica is drie dagen later. Wat te doen? Er nog een keer op gokken en weer het risico lopen dat we na een paar uur in spanning wachten weer naar huis kunnen? Nee dus! Ik ben namelijk helemaal klaar met IPB'n. Wat is het toch een verschrikkelijk gevoel om zo onderdanig en afhankelijk van anderen te reizen. Vooropgesteld dat het vliegtuig niet volgeboekt zit en ondanks dat er volgens een senioriteitprincipe plaatsen vergeven worden, blijf je volledig afhankelijk van mensen en hun nukken. 'Nee, de klapbanken worden niet uitgegeven want 'onze' ipb'ers kunnen ook niet mee omdat jullie een hoger nummer hebben', 'nee, de captain heeft zijn gezin bij zich en die krijgen toch echt voorrang', 'Nee, jullie krijgen geen maaltijden want eerst geven we de betalende passagiers'. Je betaalt gvd een paar honderd euro per ticket, krijgt er achteraf een fikse belastingaanslag overheen en in het ergste geval lig je 10 uur voor een deur terwijl de stewardessen met trolleys over je heenrijden. De tijden dat je voor tweehonderd gulden een retourtje Amerika vloog, zijn echt al heel lang voorbij. Begrijp me niet verkeerd; natuurlijk is het heerlijk als je met je hele gezin, tegen een sterk gereduceerd tarief, in de businessclass zit omdat je met je pilotenman meevliegt. Dat is ons in de afgelopen tien jaar welgeteld één keer gelukt. Zomaar een week in een vijf sterren hotel op Aruba. De andere keren ben ik óf alleen met de kids vooruit gereisd, zaten we verspreid over het vliegtuig in economie óf heb ik het op het laatste moment afgezegd om de teleurstelling voor de kinderen aan de gate te voorkomen. Die ene geweldig leuke keer, weegt niet op tegen de stress die ik heb over het wél of niet meekomen. Kortom; ik ben er klaar mee. Ik ga alleen nog maar IPB met Andy mee als hij zelf moet vliegen. Zonder kinderen. Zodat ik zeker weet dat ik een stoel, desnoods in de cockpit, heb en niet met een 'sorry, hij is vol' terug gestuurd word. Ik werk me niet voor niets een slag in de rondte; mijn gezin gaat voortaan weer gewoon geboekt op vakantie!

Vrouwenporno

SecondSight Nr.2 is uit met mijn bijdrage over de laatste trend: Porno voor en door vrouwen!

Terwijl in de reguliere seksproductenbranche de verkoop van porno-dvd’s gericht op de mannelijke consument sterk afneemt, omdat hij steeds meer op internet films bekijkt, neemt de verkoop van erotische dvd’s voor vrouwen juist toe. En er komen steeds meer typisch vrouwelijke pornofilms. Dat vrouwen van porno genieten is al langer bekend, maar het leeuwendeel van hun filmconsumptie bestond tot voor een paar jaar terug voornamelijk uit meekijken met de man. Vrouwenporno werd wel gekocht, maar voornamelijk door de mannen, omdat vrouwlief ging muiten bij het zien van de zoveelste reguliere pompfilm. Vanuit de branche zien we een grote verschuiving. Vrouwen kopen nu zelf én er wordt ook niet meer alleen met partners naar gekeken. Vrouwen blijken duidelijk de baas over hun eigen seksbeleving. Vrouwenporno heeft niets met feminisme of vrouwvriendelijkheid te maken. Het gaat om porno die gemaakt is vanuit een vrouwelijke ‘point of view’. Er komen steeds meer vrouwelijke producenten op de markt, want ook hier geldt weer dat seksuele smaak, en dus de vraag, divers is. Wil de ene vrouw de nadruk op de verhaallijn hebben, zo vindt de andere een ‘gangbang’ opwindend. Het is ook niet zo dat alle vrouwen vooral tederheid en sensualiteit willen zien. Er wordt ook harde porno gemaakt door vrouwen. Wat je wel bijna altijd ziet in vrouwenporno, is echt genot. Gespeeld gekreun Candida Royalle, de eerste vrouwelijke pornoproducente, vindt dat ook het allerbelangrijkste. Royalle – onlangs in Nederland ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan van Mail & Female, een aanbieder van seksproducten voor vrouwen – wil echte geilheid laten zien, dus juist die gelukzalige glimlach in plaats van het harde en gespeelde gekreun en vingergelik dat je in de reguliere porno tegenkomt. De Amerikaanse serie ‘Sex and the City’ heeft zeker invloed gehad op de seksuele openheid van westerse vrouwen. Iedere vrouw zou af en toe wel een Samantha willen zijn. Een seksuele veelvraat die, niet gehinderd door iets onhandigs als verliefdheden, haar bed deelt met wie ze wil. Onderling spreken vriendinnen explicieter over seks en verlangens en gaan de schaamte voorbij. Vaak weten vrouwen zelfs welke vriendinnen een vibrator in huis hebben. De vrouwelijke pornomarkt is niet nieuw. Dat bewijst het succes van Mail & Female en andere aanbieders van vrouw-vriendelijke seksartikelen. Maar vrouwen nemen anno 2008 zelf het heft in handen en kopen hun eigen porno. Vrouwenporno is booming en hoewel ‘sleazy’ heel lekker kan zijn, slijt het ranzige laagje er toch langzaam maar zeker af.

DETOX

Get in Shape #3 ligt in de winkel. Bergen, maandag 16 juni rond 19:30 uur. De kinderen hebben al gegeten, Andy is nog onderweg en ik zit aan tafel met een bord pasta voor mijn neus de post door te nemen. Onderop de stapel een envelop van Sanoma met de nieuwste GIS. Oh ja, mijn detoxverhaal. Je weet wel, mijn ervaringen na die week bezinning in Turkije. Toen ik zo vol vuur, energie, doorzettingsvermogen en strakke buikspieren terugkwam uit Turkije. Ik schuif nog een hap gegrilde groente met ravioli naar binnen. Daar sta ik op pagina 101. Een en al 'glamour' met mijn Ray Ban Aviator en mijn grote bek. "....dit is de kickstart voor een gematigder eetpatroon..." lees ik terwijl ik nog een hap neem en de knoop van mijn spijkerbroek voel springen.......

C&A Chique

Als onderstaande quotes uitleg nodig hebben dan heeft het geen enkele zin om nog een letter verder te lezen. Skip maar naar Droomporno of zo…… “This funeral is better than fashion week!” “I'm looking for love. Real love. Ridiculous, inconvenient, consuming, can't-live-without-each-other love. And I don't think that love is here in this expensive suite in this lovely hotel in Paris.” "Now, maybe in the Dominican Republic, people like to share vibrators, but this is America—land of plenty!” “I will wear whatever and blow whomever I want as long as I can breathe and kneel.” “The guy I'm seeing has the funkiest tasting spunk.” “Samantha had the kind of deluded self confidence that caused men like Ross Perot to run for president” “Who knows, he's a man. You could lay your pussy on a table right in front of one and still not know what he's thinking.” SATC stopte al weer vier jaar geleden maar gelukkig zijn de herhalingen net zo hardnekkig als die van FRIENDS. Ik geniet echt van deze serie en doorliep mijn ‘thirties’ met de vier fabuleuze powervrouwen. In ieder karakter zit iets herkenbaars en de combinatie van de vier belichaamt iedere vrouw die ik ken en die ik ben. Neurotisch, Sterk, Preuts, Bang, Fabulous, Lief, hunkerend, stylish, slim, onafhankelijk en aanhankelijk zijn maar een paar kenmerkende steekwoorden die me spontaan te binnen schieten als ik de vier karakters voor de geest haal. Een psycholoog zou nog een veel betere analyse kunnen maken maar laten we niet vergeten dat de serie vooral bedoeld is ter vermaak. Om de dagelijkse dingen te vergeten of om ze juist te herkennen bij anderen. Maar ook om te kwijlen bij de outfits en de fantastische schoenen! Sommige vrouwen werden zelfs een beetje opgevoed door de deze vier vriendinnen. Kregen bijvoorbeeld te zien dat het heel normaal is om een gezond seksleven te willen. Of dat er dus wel meer vrouwen echte liefde willen en blijven zoeken met het risico alleen te blijven. Wat bij veel vrouwen helaas niet is blijven hangen, is het besef dat je best wat meer moeite voor je uiterlijk mag doen. Als je geen geld hebt, dan koop je designerlabels bij de tweedehands winkel of geweldige ripoffs bij H&M en Zara. Of je huurt een designertas bij Sac de Luxe. Maar je gaat niet in een synthetische jurk van de Dappermarkt naar een première! Met de strasketting uit je Madonna periode om je nek en een klein rugzakje als handtas. Are you kidding me? Afgelopen dinsdag was ik uitgenodigd voor de grootse première van SATC The Movie in Amsterdam. 1100 genodigden schreden, gekleed in Black-tie, over de roze loper Tushinski binnen. De een nog ‘C&A sjieker’ dan de ander. In tegenstelling tot Patricia Field, de überstyliste at large van SATC, wist het merendeel van de Nederlandse genodigden zich niet te kleden. Alhoewel, hoofdredactrice van de Glamour Karin Swerink droeg volgens mij een jurk van Fields’ hand en zag ook niet uit. Toen zij het podium beklom in haar grijze vleermuisjurk vroegen Percy Irausquin en ik ons serieus even af of ze zwanger was. Maar goed, de dress code die avond was Glamour Black Tie. Carrie zou het echt niet in haar hoofd halen om underdressed of als ‘female white trash’ naar een feestje te gaan. Om over de ballerina’s van Van Haren en andere platte voetvehikels maar te zwijgen.

Droomporno II

In mijn statistieken zie ik dat de vorige column, met de gelijknamige titel, goed gelezen is. Want seks verkoopt, zelfs in de schrijverij. Als Remco Campert zijn Wampie niet flink uit neuken had gestuurd en Jan Wolkers zijn Eric en Olga niet veelvuldig van bil had laten gaan, waren die boeken nooit zo snel op de bestsellerlijst beland. Pornografie verheven tot literatuur. Ik heb vroeger gesmuld van die verhalen. Met een verhoogde hartslag en een, toen nog, ondefiniëerbaar gevoel in mijn onderbuik las ik Jan Cremer, Xaviera Hollander, Henry Miller en natuurlijk Wolkers. Dertien jaar jong en volledig seksueel voorgelicht middels mijn verplichte literatuurlijst. Stuk voor stuk bezaten deze schrijvers de kunst om beeldend over seks te schrijven. Als lezer maak je onderdeel uit van de handelingen die zich op de bladzijden afspelen. Ik ken weinig hedendaagse schrijvers die echt goed over seks kunnen schrijven. Behalve dan Heleen van Rooyen die me gelukkig op afstand laat gruwen als 'ontsnapte' Julia seks met duitse dwergen wil. Maar het blijft moeilijk om een lezer mee te nemen in de erotische spanning. Je kijkt toch meestal langs de zijlijn mee. Misschien ligt het aan mij, maar dat vind ik dus niet geil. Ik wil meedoen! In mijn fantasie 'meegenomen' worden. Dus ben ik 'Ik Jan Cremer' maar weer eens aan het lezen en heb het ene erotische avontuur na het andere. Wederom een geweldige manier om buiten je relatie te seksen zonder dat je vanalles uit moet leggen aan je husband. Droomporno dus. ps. Tot mijn grote vreugde komt Jan Cremers een dezer dagen uit met deel III. De man is inmiddels 68 jaar maar nog immer hot as hell.

Droomporno I

Het is dat ik momenteel bijkans doodbloed maar hormonaal gezien lijk ik sinds de verwijdering van de Mirena wel zwanger. Ik huil om het minste en geringste maar heb vooral om de haverklap de 'hot's' voor Jan,Alleman en de rest van de mannen. Gisterenavond bijvoorbeeld keek ik Dirty Dancing I en II achter elkaar. In deel I kreeg ik tot mijn eigen grootste verbazing de hot's van Patrick Swayze, moest huilen om de liefde en omdat hij nu in het echt dood aan het gaan is aan kanker. Tijdens deel II huilde ik om de onmogelijke liefde tussen de Cubaanse Javier en de Amerikaanse 'Whatshername', de tragiek van Batista vs Fidel Castro en de wetenschap dat het na de revolutie niet echt veel beter werd voor de Cubanen. Maar dat weten zij in de film nog niet wat ik dan weer heeeel erg zielig vond. Toch heel bijzonder dat een B-film dit soort gedachtegangen aanwakkert. De poorten stonden lekker open, zeg maar. Maar het klapstuk kwam vannacht. Ik had de ene na de andere Pornodroom. Mannen zonder gezicht die mij heel graag wilden. Mannen mét gezicht die ik heel graag wilde. Broeierige salsa in een rokerig, warm café. Adem in mijn nek, handen op mijn borsten, heupen tegen elkaar, zweet... Ik werd helemaal beschaamd wakker en het voelde alsof ik vreselijk buiten de kaders van mijn huwelijk gegaan was. Lekker wel, eigenlijk. Zo ga je nog eens veilig vreemd. Volgende week zaterdag heb ik een meet & greet met Candida Royalle. 's Werelds eerste vrouwelijke pornoproducente. Wat zal ik die nacht dromen?