Model 4 a Day II

fotos by Saskia Osnabrugge

Dit is het bijbehorende verhaal: In totaal 70 jaar vriendschap! Marianne (42), Clementine (44) , Caroline (42) en Sabine (39) leerden elkaar medio 1991 kennen. Zeventien en een half jaar later vieren ze hun vriendschap. Sabine: “Het klinkt misschien een beetje oneerbiedig maar als je Marianne leert kennen dan is het onvermijdelijk dat je binnen de kortste keren in haar familie wordt ingelijfd. Haar zussen krijg je er gratis bij, zeg maar. Verhalen over Clementine en Caroline hoorde ik vanaf dag één. Eigenlijk zonder ze nog persoonlijk te kennen, wist ik precies wie bij wie hoorde, wie wat studeerde of welke levensloopbepalende keuzes gemaakt werden. Marianne kreeg verkering met mijn beste vriend en zo leerden wij elkaar kennen. Ik kwam net terug in Amsterdam van een wereldreis en zij werkte in een hippe kroeg en studeerde bijna af. Ook Clementine was na haar studie veelvuldig aan het reizen en Caroline studeerde en woonde nog in een studentenhuis. Allemaal stonden we aan de vooravond van ons ‘serieuze en volwassen leven’. In die beginperiode ging ik vooral met Marianne om maar de band met Clementine en Caroline was er ook. Wat we alle vier gemeen hebben is dat we nieuwsgierige vrouwen zijn die het avontuur niet schuwen. Niet dat we op expeditie gaan of zo maar we hebben niet altijd de meest voor de hand liggende keuzes gemaakt wat betreft werk of carrière. We zoeken alle vier de uitdaging op en halen graag het maximale uit ons leven. Onze vier levens raken elkaar aan alle kanten. Marianne noemt het de ‘levenskruisbestuiving’. Wij kennen bijvoorbeeld afzonderlijk van elkaar veel dezelfde mensen en af en toe raakt dat elkaar. Zo heeft Marianne jaren via Clementine verhalen over ‘ene’ Sandra gehoord terwijl ze die Sandra via mij al lang kende. Toen we uiteindelijk eens met z’n allen op een feestje stonden viel dat kwartje pas. Ook woon ik nu zelf in Bergen, het dorp waar Marianne, Clementine en Caroline opgroeiden. Door alle positieve verhalen die zij over hun jeugd in Bergen vertelden, werd mijn keuze om te verhuizen vergemakkelijkt. Erg gezellig is trouwens dat Clementine er ook weer woont en inmiddels zien we elkaar weer veel vaker. Met z’n vieren hebben we nu 11 kinderen in de leeftijden vier tot en met elf jaar, drie eigen bedrijfjes, kopzorgen maar ook oplossingen en vooral een boel plezier in ons leven. We zien elkaar eigenlijk veel te weinig maar dat komt wel weer. Wij zijn blij dat we elkaar nu al zo’n tijd kennen.”

uit de Oude Doos

Verhaaltje ooit geschreven en eerder gepubliceerd November 2006. Uit de oude doos dus:

In navolging van Etos en FreeRecord shop verkoopt de budget drogisterij van Dirk van den Broek, Dirx, nu ook vibrators en andere speeltjes om het genot in de echtelijke sponde of het single bed te verhogen. Nou was ik op de hoogte dat het merendeel van mijn vriendinnen een tarzan of andere vibrerende beste vriend heeft maar aan het idee dat nu alle vrouwen die met een vrolijke rode DIRK-tas shoppen, thuis wild masturberen, moet ik wennen. Nou ja, wennen, ik wil er eigenlijk geen beeld bij hebben. Hoewel, als je je dag begint met een stevig orgasme kun je de hele wereld aan. Je voelt je lekker, bent blij met je lijf, krijgt een betere uitstraling en je houdt je libido op peil. En dat zorgt er dan weer voor dat je beter voor jezelf zorgt. Dat je moeite doet om er een beetje appetijtelijk uit te zien. Dus ga je binnenkort boodschappen doen bij Dirk en valt het je op dat de normaal zo uitgezakte vrouwen met uitgegroeide permanentjes, kuitbroeken, afgetrapte gezondheidsschoenen, geen spoortje lippenstift en een monsterlijke beige parka er ineens best pittig uitzien, dan weet je wat zij op hun nachtkasje hebben staan. Genot voor iedereen, lang leve DIRK!

Doekoe

Heb jij dit beeld eerder gezien? Ik kende het nog niet en hoop dan ook dat ik het zelf verzonnen heb. Wellicht ben ik eindelijk ook eens creatief in beeld. Ik kwam er op omdat ik een cadeaubon aan het knutselen was voor vriendin M. Zij vraagt geld voor haar verjaardag. Na de veertig valt er namelijk niet meer tegenaan te smeren.

DeLaro

Klinkt goed: DeLARO. Alsof het een Italiaanse sportauto als De Tomaso of de Amerikaans, Italiaanse of Britse (één zal er goed zijn) De Lorean betreft. Maar mijn DeLARO rijdt zeer zeker niet als een sportwagentje. Nou zie ik bovenstaande auto's ook niet doen wat ik en vriendin K. gisterenavond deden. Volledig illegaal maar oh zo leuk, reden wij het strand van Bergen aan Zee op. De omstandigheden waren perfect; de zon scheen nog, het was eb en er liepen weinig mensen. Dat laatste was dan wel weer jammer want het is natuurlijk wél zo leuk om gezien te worden als je zo stoer als wat met je DeLARO door het mulle zand brult. Het is best erg om het toe te moeten geven, maar wat vind ik het toch geweldig om in die auto te rijden. Als je voorbij komt, zwaaien kinderen, lachen oudere mannen die aan hun diensttijd terugdenken, kijken jongere mannen bewonderend omdat jij als vrouw dus wél kunt rijden, vragen vrouwen zich af waarom ik er wél oké uitzie terwijl mijn haar alle kanten opwaait en krijg ik altijd van iedereen voorrang. Goed, het moge duidelijk zijn: I love my LAndROver! -ondanks dat een normaal gesprek door het lawaai niet mogelijk is, je na tien minuten rijden een nierverzakking hebt door de stugge vering, mijn kinderen inmiddels weigeren om langer dan een kwartier met die 'kutvrachtwagen' te rijden, het apparaat 1 op 4 rijdt, ik gemiddeld twee keer per autorit stil sta omdat de motor afslaat, het licht niet werkt door een gesprongen zekeringetje maar door een totaal gebrek aan lichtschakelaartje etc etc.- Wat is het toch een geweldige wagen.

Woehaaa Werkeloos

Ik kijk in mijn agenda.......

Maandag 8 september 10.00 studio Sasha Lambert Amsterdam. interview 3 omroepsters Dinsdag 9, deadline Beauty+

Woensdag 10.....leeg

Wonderdag 11....leeg

Vrijdag 12...kantinedienst GVD TCB

Maandag 8 dus werken, dinsdag uitwerken......woensdag werkeloos.

Tja, de harde werkelijkheid voor een freelancer. Maar deze leegte is gepland, houd ik me krampachtig voor. Gepland om eindelijk het huis leuk te maken, eindelijk die wasberg weg te vouwen, Bobbi's trap te schilderen, de tuintafel te timmeren, buitenverlichting op te hangen, simpelweg eens een lapje en een sopje door het sanitair te halen, te dweilen, misschien zelfs even de stad in om de wintercollecties te bekijken.............. Maar ik vind het eng. Wat nou als ze me vervangen voor een van de honderdduizend andere freelancers? Of me gewoon vergeten? Jezusmina, best heftig eigenlijk. Ben blij dat wij een vaste hypotheekrente hebben en niet deze maand 6,35% hoeven ophoesten...........en dat mijn geliefde wél in vaste dienst is natuurlijk. Happy thoughts dus: Ik heb 4 weken na de zomervakantie waarin ik me ook het schompes werkte eindelijk vrij! Of zal ik toch ff een paar redacties bellen..............

Einde Goed Verhaal

Goed Verhaal besloot deze zomer om de samenwerking in Pand Noord te beëindigen. Nog steeds hebben wij gevieren een Goed Verhaal, alleen vertellen we dat momenteel niet vanuit een gezamenlijk kantoor. Onze verschillende interesses, meningen, ambities, levensstijlen en levensfasen leverden genoeg stof op voor nog meer Goede Verhalen maar het was tijd om weer uit te vliegen. Andrea Wiegman startte Second Sight, Meike Huber is ingehuurd door Mind Magazine en Suzanne Rethans ging in vaste dienst bij JAN. Ik, ik fladder nog steeds lekker rond in het land van de publieksbladen en de lettertjes. Onze website blijft bestaan en we blijven een collectief op afstand. Wij kwamen bij elkaar in een periode die bol stond van de individuele veranderingen. We maakten alle vier zowel professioneel als privé een heleboel mee en ik sluit me aan bij Andrea's opmerking dat we toch wel heel erg 'SATC' zijn. Goed Verhaal wordt vervolgd maar we werken momenteel, ieder voor zich, aan het volgende hoofdstuk ..........